Pulchnych placków nie robię z samych ziemniaków. Dodaję kostkę tego, a są jeszcze lepsze

Zmodyfikowałam tradycyjny przepis na placki ziemniaczane i teraz do ciasta dodaję 200 g twarogu. Każda sztuka jest pulchna i kremowa w środku, a z zewnątrz chrupiąca. Biały ser nadaje plackom subtelnego smaku, a serwuję w wersji słodkiej słodko lub wytrawnej.

Jakiego twarogu użyć do placków

Zazwyczaj sięgam po twaróg półtłusty w kostce, bo jest odpowiednio wilgotny i kremowy. Dzięki temu dobrze łączy się ze startymi ziemniakami. Jeśli jednak mam ochotę na bardziej aksamitne wnętrze, wybieram twaróg tłusty, który sprawia, że placki są bardziej treściwe i zwarte. Jednocześnie unikam dość wilgotnych serów z wiaderka, bo mogą niepotrzebnie rozrzedzić masę.

Gdy akurat nie mam tradycyjnego białego sera, zastępuję go innymi produktami nabiałowymi. Świetnie sprawdzi się tu włoska ricotta, która nada plackom puszystości, albo drobnoziarnisty serek wiejski, który wcześniej lekko odcedzam ze śmietanki. Zastępczo używam sera typu feta, ale wyłącznie wtedy, gdy planuję wytrawną wersję takiego obiadu.

Jak przyrządzić placki ziemniaczano-twarogowe

Zaczynam od obrania ziemniaków oraz cebuli i ścieram je na tarce o drobnych oczkach. Przekładam na gęste sitko ustawione nad miską i lekko odciskam dłońmi z nadmiaru soku, odstawiając płyn na kilka minut. Następnie ostrożnie wylewam wodę, a skrobię, która osadziła się na dnie, zbieram i dodaję do startych warzyw. Twaróg dokładnie rozgniatam widelcem na talerzu i łączę go z masą ziemniaczaną.

Do miski wbijam jajko, wsypuję mąkę pszenną, sól, pieprz oraz ewentualnie przeciśnięty przez praskę czosnek. Wszystko energicznie mieszam łyżką na jednolitą, gęstą masę. Na patelni rozgrzewam solidną porcję oleju i nakładam łyżką porcje ciasta. Formuję nieco grubsze placki i za bardzo ich nie spłaszczam, by po usmażeniu pozostały puszyste. Smażę je na średnim ogniu przez około 4 minuty z każdej strony, aż staną się złociste i chrupiące.

Potem wyjmuję je na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym, by odsączyć nadmiar tłuszczu. Podaję na gorąco z sosem grzybowym albo dipem czosnkowym. Smakują z surówką z kiszonej kapusty albo surówką z pomidorów i cebuli. Gdy chcę zjeść je na słodko, do masy nie daję cebuli i czosnku. W takiej wersji są najlepsze z konfiturą wiśniową albo obficie oprószone cukrem pudrem.